Koh Samet

Tijdens mijn interbellum besloot ik, naar een idee van mijn vader, ere wie ere toekomt, om in Thailand niet direct aan m’n rondreis te beginnen maar eerst een weekje een eiland aan te doen. Iets dat in mijn oorspronkelijke plan aan het einde van mijn reis door Thailand en Laos zou plaatsvinden. Maar na afscheid van werk en collega’s, het afstaan van mijn huis aan tijdelijke huurders, de zoektocht naar een huurder voor langere tijd, een heerlijke maar gevulde maand in Parijs en een griepje c.q. flinke verkoudheid tijdens het interbellum, was de behoefte aan niets doen groot. En dat bij voorkeur op een mooie plek.

Na een voorspoedige maar doorwaakte vliegreis die me van Amsterdam naar Abu Dhabi en van Abu Dhabi naar Bangkok bracht, een probleemloze paspoortcontrole (met nul vragen over m'n enkele reis noch over het moment waarop ik van plan ben Thailand weer te verlaten, terwijl ik op diverse websites en blogs toch echt iets anders las) en een korte rit met het taxibusje van het hotel, kwam ik aan het begin van de vrijdagavond, Thaise tijd, aan in het hotel. Ik friste me op, at met smaak m'n eerste Pad Thai ever, en dook vroeg m'n bed in. Op zaterdagmorgen bracht een taxi me naar het Ekkamai-busstation in het centrum van Bangkok alwaar de reis naar het eiland kon beginnen. 

Koh Samet is een eiland dat niet ver bij Bangkok vandaan ligt. Een van de redenen dat mijn oog erop viel. De busrit van Bangkok naar Rayong in het oosten van Thailand, duurde drieënhalf uur. Vanaf daar nam ik de ferry die er ruim een half uur over deed. Vanwege de afstand tussen Bangkok en Koh Samet wordt het eiland niet alleen door toeristen bezocht maar is het ook populair onder de Bangkokianen, vooral in de weekenden en tijdens feestdagen. Het eiland staat bekend om zijn witte stranden en azuurblauwe zee, de tweede reden dat het m’n aandacht trok. En het toerisme is in opkomst maar het eiland is er nog niet door overspoeld. Zeker niet als je naar het zuiden afzakt. Bam, zie daar de derde reden. Een beetje rust aan m’n hoofd is what I need, maar wat aanspraak is ook leuk.

Meer weten over dit eiland?

• Koh Samet dankt zijn naam aan de Cajeputbomen die overal op het eiland groeien. Samet is het Thaise woord voor Cajeput. Samen met de talloze palmbomen zorgen ze voor een groen eiland.
• Koh Samet is een klein eiland, 6 kilometer lang en op het breedste punt zo’n 1,5 kilometer breed, wat maakt dat het te belopen is. Als dat niet aantrekkelijk is met temperaturen die het hele jaar door niet ver onder de 30 graden zakken, dan is er de keuze tussen een songthaew of het huren van een motorfiets.
•  Sinds 1981 is Koh Samet een beschermd natuurpark wat er mede voor zorgt dat het aantal accommodaties dat gericht is op toeristen, beperkt blijft en men slechts tot boomhoogte mag bouwen.
• Koh Samet heeft 14 stranden. De grootste wordt ook als een van de mooiste gezien en heet Hat Sai Kaew of Diamond Beach. Het is tegelijk ook het drukste strand en het meest volgezet met ligstoelen en allerhande te huren objecten als opblaasfiguren en waterscooters. Een strand verder keert de rust echter weer terug. 
• Er zijn geen echte bezienswaardigheden op Koh Samet als je de mooie stranden, heldere zee en indrukwekkende zonsondergang niet meerekent. Relaxen is het sleutelwoord op dit eiland. Voor mensen met een grotere actiebehoefte zijn er mogelijkheden om diverse watersporten te beoefenen zoals snorkelen, duiken, zeilen en surfen. Koh Samet staat niet bekend als feesteiland maar heeft wel diverse barretjes die overigens niet tot diep in de nacht geopend zijn, ook weer om het massatoerisme tegen te gaan. Het is wel de plek om de zonsondergang te zien of het vuurwerk dat elke avond op het strand van Hat Sai Kaew afgestoken wordt.

Ik ga het allemaal ontdekken. Hoewel niet ver van huis gaan ook heel aantrekkelijk is. Ik verblijf namelijk in een bungalowtje pal aan zee. Ik word ’s ochtend wakker van de golven die tegen de rotsen slaan en mijn uitzicht is beyond words. Oordeel zelf: