Luang Prabang

Na een vlucht van een uur arriveerde ik afgelopen zondag op het vliegveld van Luang Prabang. Daar betaalde ik mijn visum on arrival met drie vreemde valuta, ja we gaan het ze niet te gemakkelijk maken, zodat ik de komende maand in Laos kan verblijven. Dat ging overigens prima, betalen met USD, THB en EUR, tot ik de 35 euro, de prijs van het visum, bereikte. Ik vermoed inmiddels wel, nu ik ervaring op diverse vliegvelden heb, dat het immigratiepersoneel op deze plekken getraind wordt in het kortaf reageren en chagrijnig kijken. Eerder die dag ontving ik op het vliegveld van Chiang Mai een korte preek omdat ik mijn visum on arrival in Thailand met een dag overschreden had. Note to self: tel in zulke gevallen de dagen en niet de nachten, dat laatste gaat alleen in hotels op. Ok, ik ben het met je eens, die preek had ik wel een beetje wel verdiend. Het was geen bijster intelligente actie. Daarnaast hoefde ik geen boete te betalen noch de Thaise bak in, dus dat maakt me eigenlijk gewoon uitgepraat over dit onderwerp. Gelukkig is de alinea ten einde.

Na een korte taxirit, er is overigens een heel handig taxitoewijzingssysteem op het vliegveld, tip: zoek nog 1 of 2 reizigers en betaal bij het loket samen de prijs van 50.000 LAK voor een rit in de taxibus, werd ik met een vruchtensapje en een plateau vers fruit, ontvangen bij mijn hotel. Dat kan slechter. Bovendien nam de manager van het hotel uitgebreid de tijd om me met behulp van een kaart wegwijs te maken in Luang Prabang en me te wijzen op de goede koffietentjes, fijne restaurants, diverse bezienswaardigheden en interessante tours in de omgeving. Vervolgens sjouwde hij m’n koffer naar boven waarna ik kennismaakte met m’n hotelkamer annex balkon dat uitziet op Phu Si. M’n hotel ligt aan een van beide rivieren waartussen Luang Prabang ligt. Nee, niet de Mekong, die andere.

Toevallig genoeg waren die middag de echtgenoot en jongste dochter van ex-collega en vriendin Carolien ook in Luang Prabang aangekomen. Die avond aten we samen bij Café Croissant d’Or aan de hoofdweg. Dit is een gezellige straat met allerlei restaurants, (wijn)barretjes en winkels. Het lijkt erop dat ik hier minder vaak dan in Thailand, Chiang Mai met name, teleurgesteld zal worden als ik een wijntje bij het eten, of op elk ander moment, wil bestellen. Hoezee! Na het eten wandelden we in de richting van de Night Market en zagen we wat de naam van ons restaurant al deed vermoeden, namelijk dat de Franse invloeden goed zichtbaar zijn in Luang Prabang, onder meer in de bouwstijl van sommige panden en in het aanbod van de eetstalletjes op de avondmarkt dat ging van stokbrood tot allerlei soorten cakes en van crêpes tot poffertjes (ja, luister naar de juf, poffertjes zijn van oorsprong een Franse en geen Nederlandse uitvinding).  

Meer weten over Luang Prabang?

• Tot 1545 was Luang Prabang de hoofdstad van Laos.
• Doordat Laos een Franse kolonie is geweest, is er in Luang Prabang sprake van een mix tussen Frankrijk en Azië. Dit is het vooral terug te zien in de architectuur en op de menukaart.
• Luang Prabang staat sinds 1995 op de werelderfgoedlijst van UNESCO. Dit heeft te maken met de goed bewaard gebleven oude tempels en de dito overblijfselen van de Frans koloniale architectuur.
• Luang Prubang ligt in de bergen, zo’n 700 meter boven zeeniveau, in een groen landschap. Midden in het centrum ligt Phu Si, een heuvel met meerdere tempels.
• Luang Prabang grenst aan twee rivieren: de Mekong en de Nam Khan.
• In Luang Prabang zijn veel boeddhistische kloosters en om die reden wonen er honderden monniken die je overal op straat tegenkomt.
• Luang Prabang is een stad maar doet dorps aan. De vele bezienswaardigheden in de stad, waaronder de tientallen tempels, zijn goed te voet te ontdekken. 

·