Back in Thailand

Bijna twee maanden verder en een heleboel ervaringen rijker en ik ben weer terug op de plek waar mijn Aziatische avontuur begon: in Bangkok. Afgelopen maandag maakte ik een busreis van een uurtje of zes. Het bracht me van Ban Nakasang in het uiterste zuiden van Laos, via Pakse, over de Thaise grens, waar alle formaliteiten redelijk vlot afgehandeld werden terwijl de bus geduldig wachtte, naar het busstation van Ubon Ratchathani, een stad, groter dan gedacht, in het noordoosten van Thailand.

Woensdag vloog ik naar Bangkok. Sindsdien verblijf ik in een studio in de wijk Ratchadaphisek. Deze wijk ligt ten noorden van het bekendere Sukhumvit en is niet zo ver verwijderd van Dong Muang Airport. Hier maak ik even pas op de plaats. Schrijven, een reisvergunning voor de VS aanvragen en bedenken hoe ik verder wil. Er zijn twee mogelijkheden. In scenario 1 bezoek ik een of twee eilanden in het zuiden van Thailand en ga ik in de herkansing met betrekking tot de meditatieretraite die in Chiang Mai niet doorging. In scenario 2 vlieg ik van Bangkok naar de westkust van Amerika om te beginnen aan deel 3 van mijn reis.

---

En zoals het vaak in het leven gaat: er blijkt een scenario 3 te zijn. Weer terug in Bangkok voelde het alsof, vergeef me het cliché, het cirkeltje rond was. En ik heb mezelf ook een paar dagen van enige reismoeheid verdacht. Ik werd in ieder geval niet enthousiast van het idee om m'n boeltje weer bij elkaar te pakken en in een vliegtuig of bus of boot of all of them together te stappen en honderden kilometers af te zakken naar een van de eilanden in het zuiden van Thailand. Research naar meditatieretraites leerde me dat deze minimaal 7 tot 10 dagen duren, onder redelijk primitieve omstandigheden plaatsvinden (lees: dormitory style, slaapmatje, houten kussen) en pas aan het einde van de maand of aan het begin van de nieuwe maand plaatsvinden. Tegelijkertijd leek het ook nog geen tijd voor deel 3 van mijn reis. Zie hier de vruchtbare grond voor scenario 3.

En deze is dat ik nog steeds in Bangkok ben. Ik ben wel verhuisd. Momenteel verblijf ik middenin het drukke Sukhumvit. Ik kan het contrast wel waarderen: twee maanden geleden logeerde ik in het oude gedeelte van Bangkok, in Rattanakosin, en nu ben ik omgeven door wolkenkrabbers. Wat een stad! Twee maanden geleden lukte het me niet echt om door de gekte heen te kijken, ik had vooral last van de hitte en iedereen die iets van me leek te willen, nu loop ik er beduidend anders. In de komende week, mijn laatste week in Zuidoost-Azië, laat ik de bezienswaardigheden voor wat ze zijn, behalve Wat Arun, deze tempel pak ik toch nog even mee, en doe ik wat deze blogger voor mij deed. Zij omschreef het als volgt: "I have realized lately, that so much of the beauty I seek relies heavily on sight. I search for the most gorgeous temples and natural beauties to inspire me [...]. In stead of seeking out visual beauties this week, I sought to find happiness and inspiration in other ways".