Wie niet reist is gek
Reizen
houdt het brein soepel, brengt inspiratie en creativiteit, ontkracht
vooroordelen, maakt gelukkiger en, last but not least, verlengt het leven.
Aldus Ap Dijksterhuis in zijn nieuwste boek Wie (niet) reist is gek (2017). In
het boek beschrijft Dijksterhuis zijn eigen, talrijke, reiservaringen en
gebruikt wetenschappelijke literatuur om het geheel een sterke basis te geven.
Het boek
verscheen afgelopen mei in de boekhandel. Ik kocht het niet gelijk ondanks dat
de tekst op de achterflap, waaronder bovenstaande aanhaling, me aansprak. Het
toeval wil namelijk dat de verschijningsdatum van het boek min of meer
samenviel met het moment dat ik mijn reisplannen met de buitenwereld ging
delen. Natuurlijk was mijn inner
circle al een tijdje op de hoogte, maar nu mijn plannen steeds vastere
vormen begonnen aan te nemen, was het tijd om mijn nieuws ook met anderen, zoals
bijvoorbeeld mijn werkgever, te delen.
Zoals
gezegd las ik tijdens mijn bezoekjes aan de boekhandel, ja meervoud, sue me, de achterflap en ook
een gedeelte van het eerste hoofdstuk van Wie (niet) reist is gek. Wat een
herkenning leverde dat op! Dijksterhuis geeft in het boek zes goede redenen om
op reis te gaan en zeker vier van deze redenen maken onderdeel uit van mijn motivatie
om te gaan reizen. Ja, ik wil meer van de wereld zien dan ik tot nu toe gedaan
heb, want er zijn nog zoveel bijzondere plekken te ontdekken. Ja, ik wil die
vrijheid ervaren die (alleen) reizen met zich meebrengt. Maar daarnaast ben ik
ervan overtuigd dat het klopt wat Dijksterhuis zegt. Dat de wereld uitnodigt
tot verwondering en dat je, als je op die uitnodiging ingaat, lees: op reis
gaat om zelf te zien en te ervaren, mentaal groeit. Je brein wordt wakker
geschud en gedwongen zich aan te passen aan de steeds veranderende
omstandigheden. Het leert. En dat reizen vooroordelen ontkracht omdat het laat
zien dat mensen in wezen overal hetzelfde zijn en hetzelfde willen, vind ik een
mooie gedachte en wil ik graag geloven.
Even
terug naar verwonderen. Ik vind dat zo’n mooi woord. Verwonder jij je nog? De
meeste volwassenen kunnen dat niet zo goed of in ieder geval niet zo vaak.
Kinderen wel. Let er maar eens op. Mij overkomt het soms als ik in een museum
voor een bijzonder schilderij sta of als de roltrap van een metrostation in
Parijs (toegegeven, niet elk metrostation) me langzaam naar boven brengt en ik
steeds meer van de stad met zijn gebouwen in typische Haussmann-stijl zie. Als
ik niet zo volwassen zou zijn, spring ik op zo’n moment het liefst even op en
neer. Gewoon omdat het zo gaaf is.
Naast het
ontdekken van de wereld, het ervaren van vrijheid, leren en ontmoeten, denk en
hoop ik dat ik door deze reis inspiratie opdoe, dat m’n creativiteit meer gaat
stromen dan het de afgelopen jaren gedaan heeft, zodat het me tegen het einde
van m’n reis duidelijker wordt wat m’n volgende stap op werkgebied moet zijn.
Passend bij wie ik ben en niet bij wie ik moet zijn. Dat zou mooi zijn.
Dijksterhuis haalt verschillende onderzoeken aan, waaronder die van hemzelf,
waaruit blijkt dat reizen inderdaad de kans op inspiratie en creativiteit
vergroot. Mits je je openstelt voor de ervaringen.
Zo bracht
ik destijds familie en vrienden op de hoogte. En nu kon ik met nog meer
zelfvertrouwen, want mijn drijfveren bleken zo gek nog niet, het nieuws ook met
de rest van de buitenwereld delen.


Reacties
Een reactie posten