De eerste keer

De keren dat ik in Parijs ben geweest, zijn niet meer op een hand te tellen. Ik ben de tel zelfs kwijtgeraakt. Het is bijzonder om met je liefde naar Parijs te gaan. Parijs is een betoverende stad met zijn architectonische hoogstandjes en talloze restaurantjes en barretjes. Het is leuk om met vrienden naar Parijs te gaan en tot ’s avonds laat in een brasserie te blijven hangen (om daarna nog naar de verlichte Eiffeltoren te wandelen en, hoe cliché, een fles bubbelwijn open te willen trekken waarna blijkt dat de kurk onvermurwbaar is, je alsnog in een bar terecht komt en de fles bubbelwijn bij een van de illegale straatverkopers achterlaat, maar laat ik hier niet verder over uitweiden, dat is al genoeg gedaan). Het is fijn om alleen naar Parijs toe te gaan zodat je niemand hoeft uit te leggen waarom je nogmaals dat museum wilt bezoeken of eigenlijk alleen maar een boek in het park wilt lezen. En het is speciaal om iemand die nog nooit in Parijs is geweest, wegwijs te maken in de stad. Vooral als diegene in staat is zich te verwonderen. Afgelopen weekend kwam m’n nichtje met de Thalys naar Parijs. Zo leuk!

Op donderdag maakte ik een planning voor het weekend en zorgde ervoor dat het geheel puberproof werd. Hoe maak je iets puberproof, wil je weten? Goede vraag. In het geval van mijn nichtje heb ik het vrij makkelijk. Alle puber-horrorverhalen zijn maar in zeer beperkte mate op haar van toepassing. Maar om een weekend puberproof te krijgen, moet er genoeg afwisseling zijn, de puber moet op tijd gevoederd worden en culturele uitstapjes mogen, maar moeten niet overheersen. Feitelijk is de regel dat er tegenover elk beetje cultuur iets lekker oppervlakkigs staat. Dus het Louvre is op de planning gezet, maar niet langer dan anderhalf uur, en selfies met de Mona Lisa op de achtergrond zijn toegestaan. Of een kerk als de Sacre Coeur kan bezocht worden, maar daarna moet er some serious shopping gedaan worden in de souvenirwinkeltjes rondom Place du Tetre. Do you catch my drift? 

En zo ontstond er een bijzonder weekend. Vanuit Gare du Nord namen we de RER naar Saint-Michel Notre-Dame. Als je dit treinstation uitkomt, sla je twee vliegen in één klap: je ziet in één oogopslag zowel de Seine als de Notre Dame. Beiden maakten indruk op mijn nichtje. Zo mooi om te zien! Pure verwondering. We liepen het plein van de Notre Dame op, maakten foto’s van deze kathedraal met haar majestueuze torens, wandelden langs de Seine, bekeken de stalletjes van de Bouquinistes, dachten bij Pont de l’Archêveché nog slotjes aan de brug te zien, dit bleek niet het geval, kochten een baquette en vonden een plekje aan de Seine om deze soldaat te maken. En dit alles deden we in het gezelschap van een stralende zon! Na de lunch liepen we naar Pont Neuf, de oudste brug van Parijs, waar de reling nog wel volhangt met slotjes, om aan boord te gaan van een rondvaartboot voor een cruise over de Seine. Het was er het perfecte weer voor. En ondanks dat dit het ultieme toeristische uitje is, blijft het bijzonder om de grootste monumenten van Parijs vanaf het water te zien. Zeker als je voor het eerst in Parijs bent. Na de cruise wandelden we via Place Dauphine, dat mooie pleintje waarover je Louisa aan het einde van de film Me Before You ziet lopen, naar het Louvre. We kwamen via het binnenplein op de binnenplaats met de glazen piramides. Dit gedeelte heeft de meeste indruk op mijn favoriete 15-jarige gemaakt. Ze viel er stil van. En dat zegt wat. Daarna volgde nog een bezoek aan het ernaast gelegen Jardin des Tuileries waarna we weer terugliepen naar het Louvre om daadwerkelijk een bezoek aan het museum te brengen. Uiteraard zagen we de Mona Lisa en Venus de Milo. En ach, dat mijn nichtje liever de knappe suppoost fotografeert dan Nikè van Samothrake waar de langharige jongeman naast staat, begrijp ik best. Zo oud ben ik niet. En hij had echt heel mooi haar. 

Op dag twee lieten we ons door de metro naar de Arc de Triomphe vervoeren alwaar we alle 284 treden beklommen om vervolgens getrakteerd te worden op een bijzonder fraai uitzicht. Er komen twaalf boulevards, waaronder de Champs-Elysées, uit op het verkeersplein waarop de in opdracht van Napoleon gebouwde triomfboog staat. We hebben er een paar mooie foto’s kunnen schieten, ondanks dat we met wat miezerregen te maken hadden. Hierna volgde een wandeling over de Champs-Elysées die onderbroken werd door een kopje thee bij Ladurée en een glaasje champagne bij Louis Vuitton. Ok, dat laatste is niet waar. Het beperkte zich tot een foto voor het winkelpand. Ladurée is wel bezocht. Tijdens het kopje thee hebben we een vergelijkend warenonderzoek gedaan zodat we daarna precies wisten welke macarons we mee naar huis wilden nemen. Onze favorieten? Pistache en Rose Petal. De wandeling over de Champs-Elysées hebben we vervolgens voortgezet, ons ondertussen afvragend of we de brede winkelstraat nog wel la plus belle avenue du monde vinden of dat de glamour er een beetje vanaf is door de aanwezigheid van diverse hamburgertenten en souvenirwinkels. De wandeling bracht ons uiteindelijk naar Place de la Concorde en nog iets later naar Jardin des Tuileries. We liepen niet helemaal door naar het Louvre maar sloegen linksaf op zoek naar een gezellige brasserie voor een dejeuner. Die werd snel gevonden. Na de late lunch hebben we de hotelkamer opgezocht om even te ‘chillen’, zoals dat in pubertaal heet, waarna het avondprogramma begon: een korte wandeling, eten bij Les Patios aan de Place de la Sorbonne en vervolgens een bezoek aan de verlichte Eiffeltoren die speciaal voor ons even met z’n lichtjes knipperde!

Op de dag van vertrek stond Montmartre met een bezoek aan de Sacre Coeur en Place du Tetre op het programma. Er moest weer geklommen worden, deze keer 237 traptreden, voordat we oog in oog met de witte basiliek konden staan. Het traplopen werd muzikaal begeleid door een harpspeler die ‘Halleluja’ van Leonard Cohen ten gehore bracht. Ja, het was dubbel feest. Maar boven aangekomen werden we beloond met een prachtig uitzicht over Parijs. Het bleek ook een perfecte plek voor verse selfies. Ik heb er een paar nieuwe selfietechnieken opgedaan: het schuinhouden van de camera voor een speels effect en het direct toepassen van filters voor de nodige variatie. Je bent nooit te oud om te leren. Na de fotosessie liepen we richting Place du Tetre waar de complimenten niet van de lucht waren. Volgens de portrettekenaars aldaar was het een misdaad om zoveel schoonheid niet vast te leggen. Mijn nichtje liet zich er niet door van de wijs brengen. In de souvenirwinkeltjes rondom Place du Tetre ging ze op zoek naar een leuke baret om als aandenken mee naar huis te nemen. Uiteindelijk paste ze er die middag een bij Lafayette. Aan haar gezicht viel vrij duidelijk af te lezen dat het niet tot een aankoop ging leiden. Met een andere aankoop trokken we uiteindelijk weer op Gare du Nord aan waar de Thalys al op mijn nichtje stond te wachten. Haar evaluatie van het weekend Parijs? Komt 'ie:

Er zitten te weinig uren in een weekend

M'n tante is best een goede gids

Parijs is Insta-waardig

Het Louvre en de omgeving van het Louvre is vooralsnog m’n lievelings

Franse jongens zien er verzorgder uit dan Nederlandse jongens

Parijzenaars kijken weg als je naar ze lacht

Een baret staat me niet

Ik wil nog een keer naar Parijs want er is nog zoveel te zien
Ik wil nog een keer naar Parijs met een jongen met mooi haar