Bangkok
Zo, ik ben weer terug in Bangkok. This time I’m here to stay. Nou, tot woensdag dan. De eerder beschreven reis van taxi, bus en boot (zie
‘Momenteel
ben ik in Koh Samet, Thailand’) heb ik gistermiddag achterstevoren gedaan en dat bracht me tegen
de avond in mijn hotel in het centrum van Bangkok. Een prima hotel, moet ik
zeggen. Een ruime kamer, goede airco en het geheel heeft een hip industrieel
uiterlijk. I like it. Na me
geïnstalleerd en opgefrist te hebben, bleek het, mijn maag was daar heel
duidelijk over, tijd om een hapje te eten. En waar kan dat beter dan op Khao San Road? Ik bedoel, als ik dan toch in Bangkok ben, laat ik me dan maar gelijk
helemaal onderdompelen. En mijn hotel blijkt op vijf minuten loopafstand van de
bekendste straat van Bangkok liggen.
Bangkok heeft nooit hoog op mijn bucketlist gestaan. De verhalen
over de drukke stad in combinatie met het kwik dat er zelden onder de dertig
graden zakt, klonken me weinig aantrekkelijk in de oren. Twee weken geleden
vond ik het dan ook meer dan prima om Bangkok aan te doen en zo snel mogelijk
weer achter me te laten. Maar na een paar weken relaxen op een mooi eiland, heb ik
een iets andere state of mind en kan ik de drukte van Bangkok wel hebben. Want het is ook een intrigerende stad. Vanaf
de achterbank van de taxi viel het me al op: de tegenstellingen die het in zich
heeft. Arm bestaat er naast rijk. Oud naast nieuw. Traditie naast het moderne
stadsleven. De taxi passeerde een kleine tempel die m’n aandacht trok en pal
naast de tempel zag ik een vestiging van McDonalds. Iets verderop passeerde een
monnik in een oranje gewaad twee druk converserende hipsters. Ik ben benieuwd
wat ik nog meer ga ontdekken.
Khao San Road dus. Ik had er nog geen drie stappen gezet of de
eerste gefrituurde schorpioen op een stokje werd me al aangeboden. Ik moet
zeggen, het is even doorbijten maar dan… Nee. Gewoon nee. De straat is de place to be voor de doorgewinterde
backpacker. Hier zijn alle goedkope hostels te vinden. Verder bestaat de 400
meter lange straat uit winkels, barretjes, drie miljoen uithangborden, stalletjes
met streetfood, veel muziek en verkopers die je voortdurend aanspreken. Ook als
je fried rice op een terrasje eet. Naast
de gefrituurde schorpioen had ik naar huis kunnen gaan met een armbandje met m’n
naam erop, een speeltje dat het geluid van een krekel reproduceert, een zaklampje
met laserlicht of een (ja, daar is ‘ie weer) selfiestick. Maar ik moet zeggen,
ik heb me erg vermaakt. Ik kwam absoluut ogen en oren te kort.
Meer weten over Bangkok?
- Bangkok is de hoofdstad en de grootste stad van Thailand en heeft ruim acht miljoen inwoners.
- Door de Thai wordt Bangkok ook wel Krung Thep genoemd. Dit betekent ‘Stad der Engelen’.
- De Chao Phraya rivier stroomt dwars door Bangkok en verdeelt de stad in tweeën. De rivier heeft een heleboel vertakkingen in de vorm van kanalen (klongs). Hierdoor komt Bangkok aan de bijnaam ‘Venetië van het Oosten’.
- Bangkok kent geen echt centrum. De stad bestaat uit verschillende wijken. Het historische gedeelte bevindt zich in Rattanakosin. Hier staat mijn hotel. Banglamphu is het grootste toeristengebied en inderdaad, Khao San Road maakt hier deel vanuit. Andere populaire wijken zijn Chinatown, Silom, Sukhumvit en Siam Square.
- Ruim 90 procent van de Thaise bevolking is Boeddhist. Zo ook in Bangkok. Om die reden zijn er meer dan 400 tempels in Bangkok. Een van de bekendste is Wat Phra Kaew (tempel van de smaragdgroene Boeddha). Deze tempel ligt op het terrein van het Koninklijk Paleis. Wat Pho (tempel van de liggende Boeddha) is één van de oudste en grootste tempels van Bangkok. De meeste tempels zijn Boeddhistisch, maar er zijn ook Chinese tempels.



Hey Coor,
BeantwoordenVerwijderenZo, ook ik ben weer even terug. Niet in Bangkok natuurlijk, maar in 'mijn wereld' hier in mijn eigen huis achter m'n laptop. De afgelopen weken heb ik zoveel gewerkt (oudergesprekken, Sinterklaas-voorbereidingen, leerlingbespreking, afscheid van collega's, o ja, lesgegeven), geknutseld en gedicht (voor de Sint) en gewerkt (kerstcommissie, bouwvergadering, maandtheater voorbereiden, o ja, en lesgegeven - mis je het al?) dat ik geen tijd had om je bij te houden. Ik schaam me diep! Maar ik ben er weer. Het afgelopen uur heb ik een inhaalslag gemaakt en ik ben weer op de hoogte van je belevenissen. Dat stiltestrand lijkt me wel wat en het nietsen dat daarbij hoort ook. Kon ik er maar even naar toe 'glimsen' (zoals Pinky Pepper uit mr. Finney, want dat zijn de boeken die ik nu lees). Helaas zal ik nog drie weken door moeten buffelen, tot de kerstvakantie. Toch ben ik niet jaloers, hoor. Alleen maar trots op je! Echt waar! Liefs en tot later!