Musea (1)

Het aandoen van grote steden in de Verenigde Staten heeft als voordeel dat ik een paar mooie musea kan bezoeken. Naar ik begrijp heeft de Verenigde Staten zeker zoveel kunstschatten als Europa. Dat zou te maken hebben met de verzamelwoede van rijke Amerikanen aan het einde van de negentiende en het begin van de twintigste eeuw. En met de enorme welvaart die na de tweede wereldoorlog ontstond. Ik kijk erg uit naar de musea in New York zoals het Metropolitan en het Guggenheim, maar inmiddels kan ik vertellen dat ik in San Francisco, Los Angeles en Boston ook niet de minste musea bezocht heb.

San Francisco Museum of Modern Art

Dit museum lag op loopafstand van mijn (tweede) hotel in San Francisco. Bij de kassa ontstond een leuk gesprek met de jongen die mij mijn m'n kaartje van 25 dollar, best een flinke prijs, verkocht. Hij vroeg zich af waar mijn interesse voor dit museum en ikzelf vandaan kwamen. De app van het SFMOMA heeft me door (een gedeelte van) het museum geleid. Door de GPS-tracker wist de app precies waar ik in het museum was en op het scherm van mijn telefoon verscheen een lijstje met kunstwerken die zich in dezelfde ruimte als ik bevonden, net als het aantal meters dat ik van ze verwijderd was. Handig, ware het niet dat ik het kleine plattegrondje dat op mijn scherm verscheen als ik op weg was naar een kunstwerk, niet altijd helemaal kon doorgronden. Als een echte patriot ben ik natuurlijk op zoek gegaan naar een Hollandse meester in dit museum. Al snel vond ik 'Compositie nr. III met rood, geel en blauw' van Piet Mondriaan (foto). Sinds ik Joost Zwagerman in De Wereld Draait Door bevlogen hoorde vertellen over Rothko, vind ik deze kunstenaar ook altijd een bezoekje waard. Ik zag 'No. 14' uit 1960 (foto). En aan het einde van mijn ronde door dit museum overwon ik mijn spinnenfobie door de sculpturen van Louise Bourgeois van dichtbij te bekijken (foto), een project waar ze aan begon toen ze de tachtig al gepasseerd was.

Los Angeles County Museum of Art

Na een flinke busrit was het eerste dat ik zag toen ik het LACMA naderde, 'Urban Light' van Chris Burden. Tweehonderdtwee vintage straatlantaarns staan in keurige rijen voor het museum opgesteld. Het is mogelijk er tussendoor te lopen, wat ik dan ook gedaan heb (foto boven). Een bijzondere ervaring. Het LACMA bestaat uit meerdere gebouwen en een beeldentuin. Ik heb vooral tijd doorgebracht in het Ahmanson-gebouw waar de Europese kunst en de moderne kunst ondergebracht zijn. Ik trof er onder meer 'Lachende jongen met zeepbel' van Frans Hals (foto), een drietal Rembrandts en nog een Rothko, namelijk 'White Center' (foto). Bij het verlaten van het museum aan een andere kant dan dat ik naar binnen kwam, passeerde ik de creatie van Michael Heizer. Deze bestaat uit een rotsblok van zo'n 340 ton die op een loopgraaf geplaatst is (foto). Het geeft een surrealistisch beeld. Natuurlijk ben ik er even onderdoor gelopen.

Getty Center, Los Angeles

Eerder schreef ik al dat het een hele onderneming was om het Getty Center te bereiken (en nog meer om het weer te verlaten), maar het museum is de moeite van een bezoek meer dan waard. Een bezoek dat bovendien gratis is. Het museum ligt bovenop een heuvel waardoor het een prachtig uitzicht over Los Angeles biedt. Het complex, bestaande uit meerdere gebouwen, is een ontwerp van Richard Meier, de architect die ook het stadhuis in Den Haag ontworpen heeft. Het blijkt dat niet alleen de kunstcollectie, maar ook de bijzondere architectuur van het complex mensen naar het Getty Center trekt (foto). De kunstcollectie, gebaseerd is op de privécollectie van de oliemagnaat Jean Paul Getty, was indrukwekkend en vele malen groter dan ik verwacht had. Ik zag wederom een Rembrandt, probeerde in de buurt van 'Irissen' van Van Gogh te komen, wat maar gedeeltelijke lukte (foto) en ik heb een tijdje gekeken naar de manier waarop Cézanne de objecten in 'Stilleven met appels' arrangeerde en schilderde (foto). Ik verliet het museum zoals ik ook gekomen was: de computergestuurde Getty Center Tram bracht me in vijf minuten weer op de parkeerplaats aan de voet van de heuvel.

Museum of Fine Arts, Boston

Het duurde even voordat ik in het MFA oog in oog met een kunstwerk stond. Een kaartje kopen, ook hier 25 dollar, had wat voeten in de aarde doordat twee van de drie kaartjesmachines out of order waren en er een enorme rij voor de garderobe stond, waar één mevrouw, op leeftijd bovendien, de jassen en tassen in een rustig tempo ontvangst nam. Ook in het MFA zag ik Van Gogh en Rembrandt. Het was even zoeken naar 'De schilder in zijn atelier' van Rembrandt. Ik vond het uiteindelijk in de galerie waar de tentoonstelling 'Mark Rothko: Reflection' gaande was, naast een vergelijkbaar werk van Rothko  uit zijn vroege jaren (foto). De tentoonstelling onthulde in totaal 11 meesterwerken van Rothko waaronder de tweekleur 'Untitled' uit 1955 (foto). Tegen sluitingstijd kocht ik een miniversie van 'Het veertienjarige danseresje' van Degas (foto) in de museumwinkel. Word je oog getrokken naar het kunstwerk met de naakte meneer op de achtergrond van deze foto? Het is 'Man at his bath' van de Franse schilder Gustave Caillebotte.